vervolg van Natuur Plus september 2026: plakker
(scroll tot onder aan/afmelden)
Klik hier voor Natuur Net Nieuws van de maand september
Elke maand verschijnt er een nieuwe aflevering met natuurnieuws. U kunt de aangeboden informatie vrij gebruiken, maar wel graag met bronvermelding.
Hieronder kunt u het afgelopen jaar nog eens bekijken/lezen.
NNN september ’25, NNN oktober ’25, NNN november ’25, NNN december ’25, NNN januari ’26, NNN februari ’26, NNN maart ’26, NNN april ’26, NNN mei ’26, NNN juni ’26, NNN juli /augustus ’26
Aanmelden?
U kunt zich aanmelden voor een gratis abonnement op Natuur Net Nieuws en/of de tweemaandelijkse junior uitgave NNNj door dit even door te geven via ons e-mailadres: info@groen-natuurlijk.nl
Niet meer ontvangen?
Als u de nieuwsbrief niet meer wilt ontvangen, kunt u een mail sturen naar:
info@groen-natuurlijk.nl
|
vervolg van Natuur Plus september 2026: Plakker Op zijn indrukwekkende draadvormige antennes staan een soort pluimen die op vogelveren lijken.
Het is van groot belang dat de boom geschikt is voor de toekomstige rupsen. Deze vlinder komt dan ook voor in diverse bosrijke omgevingen, waaronder bossen, parken en tuinen.
Zo’n 15 dagen later verschijnen de plakkers in volwassen vorm. Een plakkervlinder eet niet. De mond is geheel gedegenereerd. Als rups bunkert hij zoveel energie dat hij kan verpoppen naar vlinder, en vervolgens voor het vliegen (mannetje) en eileg (vrouwtje). Ze leven dus maar een paar dagen en hebben net genoeg tijd om zich voort te planten voor ze sterven. De plakker is een vlindersoort die wereldwijd voorkomt en bekend staat om zijn verwoestende invloed op bossen en vegetatie. Ze kunnen grote schade aanrichten aan bosgebieden en landbouwgewassen. Terug naar de natuurnieuwsbrief van september |
Hiermee kan hij feromonen opvangen die door de vrouwtjes worden afgescheiden. Door de veervorm ontstaat een enorm oppervlak zodat ook de zwakste signalen worden opgepikt. 
De rups heeft grijze spikkels, drie gele lengtestrepen op zijn rug en een dubbele rij wratten op het lichaam. De eerste vijfparen zijn blauw, de daaropvolgende zes paren zijn rood. Bovenop de wratten groeien uit rode puntjes bruinige haren. De kop is licht geelbruin met op de voorkant twee zwarte strepen. Volgroeid bereiken ze een lengte van ongeveer 5 tot 7 centimeter.
De rups houdt vooral van loofbomen zoals eiken, berken, meidoorns, appelbomen, populieren, wilgen en zelfs iepen. Zolang hij de vorm van larve aanneemt, zal hij gedurende enkele maanden hun bladeren opeten. Maar ook zachthout (lariks of spar) smaakt hem wel. Zelfs decoratieve tuinplanten en coniferen staan op het menu.
Wanneer de plakker in de zomer (juli-augustus) in volwassen vorm uit haar cocon komt kan ze wel vliegen, maar doet het zelden. Meestal zie je haar in de buurt van de cocon waar ze uitgekomen is omdat ze te zwaar is om te kunnen opstijgen. Op dat moment bevat haar lichaam al de toekomstige eitjes, maar ze moeten nog wel bevrucht worden. Ze zendt daarom feromonen uit om het mannetje aan te trekken. Een paar uur later, wanneer een mannetje haar gevonden heeft door haar feromonen met zijn antennes op te pikken, paren de vlinders. Foto Saxifraga – Frits Bink
Het wijfje spint een matje van haar eigen lichaamsharen en plakt dat vast op een boomstam. Daarop zet zij haar 100 tot 800 eitjes af. Zo ontstaat een grote eigroep die er door het matje van enige afstand uitziet als een zwammetje. Foto : Saxifraga – Frits Bink
De soort overwintert als ei in legsels op de schors, een tak of een blad van de waardplant. In april/mei komen de jongen uit. Die laten zich door middel van spindraden met de wind meevoeren. Door de draad te laten groeien landen ze vaak kilometers verderop in een voedselboom. Daar eten ze tot eind juni om dan te verpoppen in cocons die ze tussen de bladeren van de voedselplant spinnen.
